Autobiografisch getint relaas van de dood van schrijvers moeder.

‘Een half etmaal lag ze op de koude tegels, voordat een jonge buurvrouw haar zwakke kreten opving. Sindsdien joeg het huis, met z’n zuigende vloer, haar angst aan – ze wilde er weg. Nergens was plaats voor haar.’ Uitdorsten gaat over afscheid nemen.
Het is een aangrijpend requiem voor een moeder.