Een kleine jongen groeit op in een Vlaams dorp in de jaren zestig.

Overzichtelijk en betrekkelijk zorgeloos, dat is het dorp waar Joris Aalderweireldi opgroeit, bij zijn tante en oom, de tweelingbroer van zijn vader. Met de zomer komt ook de aankondiging dat de dodenakker rondom de kerk geruimd moet worden, en dus ook het graf van Joris' vader. Zo op het oog gaat het leventje gewoon zijn gang maar in het leven van de jonge Joris schieten steeds meer kleine barsten. De oudere Joris, die het verhaal vertelt, ziet de tekenen in de kleinste voorvallen tijdens die hete zomer, die begint met de aanzegging en eindigt met de ruiming.
Met een prachtig gevoel voor sfeer, met verfijnde details, humoristisch en tragisch tegelijk, beschrijft Erwin Mortier de schittering en de craquelé van het leven.
Na Marcel en Mijn tweede huid is dit de derde roman van Erwin Mortier. Hij ontving diverse prijzen en werd genomineerd voor de Libris- Literatuurprijs en de AKO-literatuurprijs.