De ervaringen van een ca. 30-jarige Duitse vrouw tijdens de laatste fase en het einde van de Tweede Wereldoorlog in Berlijn.

Dagboekaantekeningen van 20 april tot 22 juni 1945, een monoloog van Cox Habbema. Naar het anonieme, openhartige dagboek van een dertigjarige vrouw in de Tweede Wereldoorlog.
Er zijn veel dagboeken veschenen over het einde van de Tweede Wereldoorlog maar geen zo indrukwekkend als deze. De schrijfster noteert in drie schoolschriften indringend wat miljoenen vrouwen hebben meegemaakt: eerst overleven in de puinhopen, zonder water, gas en electriciteit, gepijnigd door honger en vervolgens, na de slag om Berlijn, de vernederingen en verkrachtingen van de Russische overwinnaar.
Cox Habbema koos met zorg de passages uit het boek en brengt de sfeer die het dagboek uitademt op integere wijze over op de luisteraar.